Αυτό είναι ένα βίντεο από ένα ηλιοβασίλεμα που τράβηξα: 

Το αγαπημένο μου ταξίδι!

Ένα από τα αγαπημένα μου ταξίδια που έκανα με την οικογένειά μου, ήταν αυτό στην Κωνσταντινούπολη, το 2010. Πήγαμε οδικώς και η διαδρομή κράτησε 5 ώρες. Εκείνο που μου έκανε από την αρχή εντύπωση, όταν περάσαμε τα σύνορα για την Τουρκία, ήταν το γεγονός ότι παντού υπήρχαν τεράστιες τούρκικες σημαίες. 

 Φτάσαμε στην Κωνσταντινούπολη κατά το μεσημέρι. Βρήκαμε εύκολα το ξενοδοχείο μας, γιατί ήταν κοντά στην πλατεία Taxim. Αφού ξεκουραστήκαμε, ξεκινήσαμε την εξερεύνηση. Φυσικά ξεκινήσαμε από την Αγία Σοφία. Ότι κι αν είχα διαβάσει στα βιβλία στάθηκε λίγο μπροστά στην ομορφιά του Ναού της Σοφίας του Θεού. Ήταν τεράστιος, επιβλητικός, και παρόλο που ήταν άδειος από μέσα, οι τοιχογραφίες, τα ψηφιδωτά καθώς και το φως που έμπαινε από το θόλο δημιουργούσαν μια καταπληκτική ατμόσφαιρα.

 Να μερικές φωτογραφίες από την Αγία Σοφία: 

Μετά πήγαμε στο μπλε τζαμί, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Αγία Σοφία.  Απ' έξω, μοιάζουν πολύ, όμως το εσωτερικό του όλο φτιαγμένο από μπλε πλακάκια. Για να μας επιτραπεί η είσοδος, έπρεπε να βγάλουμε τα παπούτσια μας.

Σειρά είχε το υδραγωγείο της πόλης, με το μαρμάρινο κεφάλι της μέδουσας.

Ο ιππόδρομος, η αγορά με τα μπαχαρικά, το παλάτι του τελευταίου σουλτάνου, που μετά ήταν κατοικία του Κεμάλ Ατατούρκ, το οικουμενικό πατριαρχείο, η μονή της Ζωοδόχου Πηγής υπήρξαν μέρη που επισκεφτήκαμε στη συνέχεια. Πολύ ενδιαφέρουσα υπήρξε και η βόλτα που πήγαμε στα Πριγκηπονήσια.

Φυσικά, δοκιμάσαμε τα μπακλαβαδάκια τους και τα κεφτεδάκια τους που ήταν πολύ νόστιμα. Μακάρι κάποτε να μπορέσω να ξαναπάω στην Κωνσταντινούπολη.

Το σχολείο μου!!!

Πηγαίνω στο 28ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης, στην Β' τάξη, και, πιο συγκεκριμένα στο Β1 τμήμα. Το σχολείο μου, αν και δεν είναι πολύ μεγάλο, μ' αρέσει πολύ. Αποτελείται απο δύο κτήρια, ένα παλιό και ένα σχετικά καινούργιο. Η τάξη μου βρίσκεται στο καινούργιο κτήριο, στον 2ο όροφο. Εκεί βρίσκονται και οι αίθουσες χημείας και τεχνολογίας. Υπάρχουν όλα τα απαραίτητα όργανα για να κάνουμε τα πειράματά μας. Κάθε κτήριο έχει δύο ορόφους. Η αυλή αποτελείται από ένα γήπεδο μπάσκετ,  και ένα για βόλλευ . Εμείς στην γυμναστική, δημιουργούμε ένα αυτοσχέδιο γήπεδο ποδοσφαίρου. Η αυλή, αν και μικρή, είναι ένα από τα αγαπημένα μου μέρη για να περνάω τα διαλείμματα.  Το ξεχωριστό είναι, ότι είναι διακοσμημένη με διάφορα περίτεχνα graffiti που δίνουν μια άλλη νότα στο περιβάλλον του σχολείου.
 Στο παλιό κτήριο, στο ισόγειο, υπάρχει ένα κλειστό γυμναστήριο, το οποίο δεν χρησιμοποιούμε συχνά για την γυμναστική, αλλά σ' αυτό γίνονται όλες οι εκδηλώσεις του σχολείου.
Επίσης, στο ισόγειο βρίσκονται τα γραφεία των καθηγητών και της διευθύντριας. Στον δέυτερο όροφο του ίδιου ορόφου, βρίσκεται η αίθουσα της πληροφορικής, στην οποία βρίσκονται πολλοί υπολογιστές.

 Να μερικές φωτογραφίες από την αυλή του σχολείου μου:

Εγώ

Με λένε Μάριο Καπλάνη και είμαι 13 χρονών. Ζω στη Θεσσαλονίκη με την οικογένειά μου. Πηγαίνω στο 28 Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης, στην Β' Γυμνασίου. Κάνω κωπηλασία εδώ και τρία χρόνια και μου αρέσει πολύ. Επίσης, μου αρέσει  να παίζω κιθάρα στον ελεύθερο μου χρόνο, κλασσική για 7 χρόνια  και ηλεκτρική. Ένας άλλος τρόπος για να περνάω τον χρόνο μου είναι να ακούω μουσική και να πηγαίνω βόλτες με τους φίλους μου. To αγαπημένο μου συγκρότημα είναι οι Scorpions και μου αρέσει να παίζω διάφορα τραγούδια τους με την κιθάρα μου. Μερικά από τα τραγούδια τους που μου αρέσουν πολύ είναι τα : Wind of Change, Rock you like a hurricane, Big City Nights.
Ένα άλλο από τα ενδιαφέροντά μου είναι να διαβάζω βιβλία και να παίζω διάφορα παιχνίδια στον υπολογιστή.
Επίσης, μου αρέσει να πηγαίνω ταξίδια σε διάφορα μέρη με την οικογένειά μου στο εξωτερικό. ΄Εχω επισκεφτεί την Σερβία, την Βουλγαρία και την Τουρκία και κάποια στιγμή στην ζωή μου θα ήθελα να πάω και στην Αγγλία και στις Η.Π.Α.

Δύο από τους αθλητές της  εθνικής
ομάδας κωπηλασίας:

Αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία: